Soru Bankası
Hazırlık / Yan Dal Sınavı / 2024
⚡
32 yaşında erkek hasta, bir inşaat şantiyesinde düşme sonucu acil servise getiriliyor. Hasta, acil serviste Glasgow Koma Skalası (GKS) 15, oryante, koopere ve hemodinamik olarak stabil olarak değerlendiriliyor.Sağ göğüs duvarında ve sağ kolunda belirgin ağrı şikayeti olan hastaya yapılan X-ray ve BT taramalarında göğüs sağ tarafta 6. ve 10. kaburgalarda kırık ve yer değiştirmemiş humerus cisim kırığı tespit ediliyor. Bu hasta için en uygun atel tipi hangisidir?
A) A- Volar önkol ateli
B) B- Cock Up Ateli
C) C- Volar kısa kol atel
D) D- Uzun kol, posterior atel
E) E- U ateli
Öğrenim Noktaları
Humerus cisim kırıklarında uygulanabilecek konservatif tedavi yöntemleri U ateli, askılı alçı, uzun kolalçısı, fonksiyonel breysler, velpeau bandajı, ve omuz gövde alçılarıdır. Cerrahi tedavi seçenekleri ise plak-vida osterosentezi, intramedüller çivileme, eksternal fiksatörler ile tespit olarak sayılabilir. Son yıllarda insanların iş hayatına erken dönme isteği, iş gücü kaybının en aza indirilmesi ve tedavi maliyetlerinin düşürülmek istenmesi cerrahi tedavi seçeneğinin daha sık tercih edilmesine neden olmaktadır. Her geçen gün ilerleyen implant teknolojisi ve cerrahi teknikler bu durumu desteklemektedir U-ateli minimal kısalıkla birlikte olan humerus diyafizinin akut kırıklarında kullanılır. Genellikle pediatrik hastalarda daha sık tercih edilir. Geçici tespit yöntemi olarak kullanılabilir. U-ateli uygulamasında, humerus için uygun pozisyon verildikten sonra kol üzerine pamuk sarılıp dirsek 90° fleksiyona alınır. Atel uygun uzunlukta, yaklaşık 10 cm genişliğinde ve 8–10 katı geçmeyecek şekilde hazırlanır. Atelin uçları omzu kavrayacak şekilde omuz üzerine doğru getirilir. Daha sonra, önkolu nötral pozisyonda tutacak şekilde, humerusun posteriorundan başlayan uzun kol ateli uygulanır. Hasta omuz, dirsek, el bileği ve el egzersizleri konusunda eğitilmelidir. Fonksiyonel breyse göre tedavi başarısı düşüktür. Bu yöntemin dezavantajı olarak, dirsekte ekstansiyon kısıtlılığı, aksiller bölgede iritasyon, omuzda hareket kısıtlılığı ve hastalar tarafından iyi tolere edilememesi sayılabilir.