Soru Bankası

Doğru Cevap: E) Kardiyotoksisite – Ekokardiyografi Açıklama: Bu hastada kullanılan adriamisin ve trastuzumab gibi tedaviler, özellikle kardiyotoksisite riski taşır. Bu ilaçlar kalp üzerindeki toksik etkileri nedeniyle bilinen kardiyotoksik ajanlardır. Kardiyotoksisite: Trastuzumab ve adriamisin, kalp kası üzerinde zarar vererek kardiyotoksisiteye yol açabilir. Bu durum, özellikle sol ventrikül fonksiyonunun bozulmasına ve kardiyomiyopatiye neden olabilir. Kardiyotoksisiteyi değerlendirmek için ekokardiyografi en uygun tetkiktir. Ekokardiyografi, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun (EF) ölçülmesine yardımcı olur ve kardiyotoksisiteyi erken aşamada tespit edebilir. Diğer Seçenekler: A) Akciğer toksisitesi – Posteroanterior akciğer grafisi: Akciğer toksisitesi, genellikle kemoterapi ajanları ve bazı tedavilerle ilişkilidir, ancak bu hastada belirtiler daha çok kardiyotoksisiteye işaret etmektedir. Akciğer grafisi genellikle akciğer hasarlarını değerlendirmek için kullanılır, ancak burada kardiyotoksisite şüphesi öne çıkmaktadır. B) Miyelosupresyon – Tam kan sayımı: Miyelosupresyon, kemoterapinin yaygın bir yan etkisidir, ancak hastanın şu anki şikayetleri (nefes darlığı, çarpıntı) kardiyotoksisiteyi düşündürmektedir. Tam kan sayımı, miyelosupresyonu değerlendirebilir, fakat kardiyotoksisiteyi daha iyi değerlendiren bir test ekokardiyografidir. C) Nöropati – Elektromiyografi: Nöropati genellikle böceklenme veya kemoterapiye bağlı sinir hasarı sonucu gelişir, ancak bu hastanın şikayetleri kardiyak problemleri işaret etmektedir. Elektromiyografi, nöropatinin değerlendirilmesinde kullanılır, ancak bu durumda ekokardiyografi daha uygun bir testtir. D) Hepatotoksisite – Karaciğer fonksiyon testleri: Hepatotoksisite, kemoterapi ile ilişkilendirilebilen başka bir yan etkidir, ancak hastanın belirtileri daha çok kalp ile ilişkilidir. Karaciğer fonksiyon testleri hepatotoksisiteyi değerlendirir, ancak kardiyotoksisiteyi değerlendirmek için ekokardiyografi gereklidir.