82 yaşında bir bakım hastası olan hasta tepkilerinin azalması üzerine acil servis getiriliyor. Huzurevinden gelen bakıcılar hastanın karın ağrısı ve titreme yaşadığını, ancak ateş, kusma veya ishalinin olmadığını belirtiyorlar. Hastanın özgeçmişinde tip 2 diabetes mellitus, hipertansiyon ve Alzheimer'a bağlı demansı olduğu, hidroklorotiyazid ve insülin kullandığı öğreniliyor. Vital bulguları şu şekildedir: kan basıncı 85/50 mmHg, kalp hızı 130 atım/dk, solunum hızı 30 nefes/dakika, oksijen saturasyonu %40 oksijenle %85 olarak ölçülüyor. Hasta çevresel uyaranlara karşı ilgisizdir, ancak ağrıya yanıt vermektedir. Mukozası kuru, cilt turgoru zayıf, boyun damarları ise normal olarak değerlendirilir. Hastaya intravenöz damar yolu açılıyor, kan tetkikleri isteniyor EKG ve göğüs röntgeni isteniyor ve hasta entübe ediliyor. Bu hastanın yönetiminde bir sonraki adım nedir?
A) A- Kolloidal sıvı verilmesi
B) B- Üst gastrointestinal kanamayı öngörerek tam kan verilmesi
C) C- İzotonik verilmesi
D) D- Renal dozlarda dopamin başlaması
E) E- Norepinefrin başlanması
Öğrenim Noktaları
Verilen durumda, hasta hipotansiyon, taşikardi, solunum sıkıntısı ve düşük oksijen saturasyonu ile dehidrate olmuştur. Bu durumda öncelik sıvı replasmanıdır. Kolloidal solüsyonlar (örneğin, albumin) genellikle kullanılmaz çünkü kristalloid solüsyonlar (örneğin, izotonik sodyum klorür) hemodinamik stabilizasyon için daha etkilidir. Sıvı replasmanı, damar yatağını doldurarak dolaşımı iyileştirmeyi amaçlar. Bu, hipotansiyonu düzeltebilir ve dokulara yeterli oksijen ve besin maddelerinin taşınmasını sağlar. Tam kan gerektiren önemli gastrointestinal kan kaybı olasılığı düşük olabilir, ancak hastanın özgeçmişi ve mevcut semptomları göz önüne alındığında, kan kaybı olasılığı tamamen göz ardı edilmemelidir. Özellikle yaşlı hastalarda gastrointestinal kan kaybı daha az belirgin olabilir ve hasta dehidratasyon nedeniyle daha belirgin hipotansiyon gösterebilir.
Google